27 april 2006

methode pee

Poeh... dat was lang geleden he? In mijn vorige stukje stond het al: stilte voor de storm, donker voor de dageraad. Want ik kan niet zo heel veel meer melden zolang ik vind dat ik geheimzinnig moet zijn. En dat vind ik nog steeds. Maar het gaat goed, al is het in het geheel niet gemakkelijk. Vandaag was de voor mijn medeondernemers bekende deadline voor de BTW aangifte. En ik ben aan het ploegen door stapels achterstallige administratie. Nee, ook 2005 is nog laaaaang niet verwerkt. En ik ben ook nog niet over het punt heen dat het einde in zicht is en de boel de deur uit kan. Dus weer op een ff-snelle-pee methode de btw gedaan, geeft weer respijt voor de grote stapel. Maar dat die weg moet is duidelijk. Het zit in de weg. Het is tijd voor schoon schip. En met dat schone schip vaar ik dan vrolijk een nieuwe zee op.
Binnenkort (en ik hoop heel binnenkort) kunnen jullie onthullingen verwachten. De naam bijvoorbeeld en 'heet' nieuws over de stichting. Als je al maanden zit te wachten op antwoord op de vraag: wat ga je nou precies doe-hoen? ga ik je waarschijnlijk teleurstellen. Precies en doen blijken wat lastig. Wel kan ik heel goed uit de voeten met: welke richting, waar liggen de mogelijkheden en zijn. Waarschijnlijk kan ik achteraf wel laten zien wat er gebeurd is ; ).

Voor hen die de afgelopen periode tevergeefs op zoek waren naar een nieuw bericht en weer die bloem bovenin zagen staan kan ik aanraden om een RSS lezer te downloaden en mij toe te voegen. Op het weblog van Sanne Roemen (hi Sanne!) staan alle ins en outs hierover duidelijk beschreven! En heb je de smaak van het bloglezen te pakken gekregen? Neem dan ook eens een kijkje op mooiemensen.blogspot.com.

16 april 2006

bloem

Weinig stukjes op mijn weblog.
Ook in de natuur is het het stilst en donkerst vlak voordat de zon opkomt.

Wel een verhaal:

Toen de koningin van Sheba bezoek kreeg van de beroemde koning Salomo, die zij dolgraag in wijsheid wilde overtreffen, gaf ze hem een raadsel op. Ze bracht hem naar een vertrek in haar paleis waar buitengewone kunstenaars een wonderbaarlijke kunstweide met kunstbloemen hadden aangelegd. De zee van kleurige bloemen golfde zachtjes in een briesje van eeveneens kunstmatige oorsprong. Kleuren, geuren en wind waren niet van echt te onderscheiden. De koningin sprak: 'Een van al deze bloemen is echt, koning Salomo. Kunt u mij die aanwijzen?' Salomo keek aandachtig om zich heen. Hij deed een beroep op al zijn zintuigen en concentreerde zich tot het uiterste, maar kon de echte bloem er niet uithalen. Hij begon hevig te transpireren en zei tegen de koningin van Sheba: 'Het is hier erg warm. Zou u uw dienaar kunnen vragen een raam open te zetten?' De koningin gaf opdracht een raam open te zetten. 'Dat is de echte bloem', zei koning Salomo even later. Hij wees. Hij kon zich niet vergissen. Een bij, die door het raam naar binnen was gevlogen, was op de enige echte bloem neergestreken.
Hoewel het altijd moeilijk is een echte Salomo te zijn, zo luidt de toelichting bij dit verhaal, is het nog veel moeilijker om een bij te zijn. En het moeilijkst van alles is het om de echt bloem te zijn.

11 april 2006

notaris gezocht

Ik loop achter op schema, voor zover ik een schema heb tenminste. Het schema bestaat alleen uit een aantal peildata waarop ik iets wil starten of afronden. Een van die data was 1 april waarop ik wilde aanvangen met het vergaren van startkapitaal. Maar dat is minder eenvoudig dan ik dacht. Ik heb dus startgeld nodig. Geld wat gebruikt wordt voor de ontwerper, website, en andere uitingen. Daarnaast om zelf de eerste maanden door te komen zonder gelijk failliet te gaan als ik niet de grote klapper in 1 keer binnen haal. In plaats van naar een bank of investeerder te gaan wil ik een groot aantal mensen/bedrijven/instellingen/fondsen een klein bedrag vragen (te leen of te geef, wat ze willen) zodat zij mede de onderneming gaan 'dragen'.
So far, so good. Leuk idee en in de peiling zeer divers ontvangen. Varierend van gesprekspartners die zich 'afsluiten' tot mensen die bij wijze van spreken hun portomonee trekken en van alles daar tussen in.
Mijn kersverse financiele man riep gelijk 'stichting' toen hij van mijn idee hoorde. En ik werd enthousiast. Een stichting met een algemeen doel (het helpen opstarten van kleine ondernemingen met een commerciele EN duurzame doelstelling) waar ik in eerste instantie zelf van zou lenen en later, als ik bakken geld verdien, ook de winst ten behoeve van dat doel in kan schenken om weer anderen mee aan te duwen. Dus ik ging vandaag naar de notaris om informatie in te winnen. Maarrrrr daar werden ze helemaal niet blij van dit anders-dan-anders concept. Na een 'ik ga even informatie inwinnen bij de ondernemingsspecialisten' hoorde ik op de gang verbazing en verontwaardiging "wat een rare constructie...", "nou ja zeg...nee hoor". Helaas kwam de ondernemingsspecialist niet bij mij aan tafel om mijn verhaal te horen en mij rechtstreeks van advies dienen. Het notariskantoor blijkt bereid te zijn om een onderzoek in te stellen a 160 euro per uur om uit te zoeken of dit wel door de beugel kan. Ik heb gezegd dat ik dat onderzoek eerst zelf zal gaan doen.
Dus dat betekent: terug naar de financiele man en een notaris zoeken die wel beleefd is en open staat voor frisse oplossingen. Iemand een tip?

07 april 2006

mandela

In een commentaar op mijn vorige post wees een vriendin me op een stuk uit de inaugurele rede van Nelson Mandela, een tekst die ik al een tijdje ken en mij inderdaad regelmatig een hart onder de riem steekt:

"Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness, that most frightens us. We ask ourselves, who am I to be brilliant, gorgeous, talented, and fabulous? Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small doesn't serve the world. There's nothing enlightened about shrinking so that other people won't feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We are born to make manifest the glory of God that is within us. It's not just in some of us, it's in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others."

Ik wist dat de tekst niet van hemzelf was, dus ging even struinen op internet. De schrijfster is Marianne Williamson. Maar waar ik ook achter kwam is dat er geruchten gaan dat deze tekst helemaal niet door Mandela is uitgesproken of geciteerd. Niet bij zijn rede in 1994 en niet ergens anders of op een ander moment. Op de een of andere manier zouden deze woorden in een gerucht op internet aan hem zijn toegeschreven...
En het leuke is nu dat de vraag opkomt: maakt dat uit? Hoeveel invloed heeft de (vermeende) boodschapper op het ontvangen en de ontvanger van de boodschap? Wordt het minder waar of belangrijk nu ik weet dat het niet van de verpersoonlijking van vrijheid en kracht zelf komt? Interessant...

06 april 2006

grootheids(waan)zin

Ik heb vandaag 'last' van grootheidszin, hoewel een groot deel in me het waanzin noemt ; ). Begon gistermorgen in de auto op weg naar het Eko-congres georganiseerd door o.a. Biologica. De avond daarvoor was ik bij het concert van Ane Brun in Tivoli (waarover ik alleen maar zeg: HELDIN) en de sfeer en klanken van de liedjes speelden nog in mijn hoofd. In de auto dus op weg. Mooi voorjaarslicht, zonnebril op mijn goedgemutste hoofd, prettig gespannen voor de komende dag en behoorlijk tevreden over mijn bedrijfsnaam (drie woorden, vier lettergrepen.. die ja). En daar begon het dromen... De bedrijfsnaam als merknaam, meer doen dan het neerzetten van een constructie alleen, het vormgeven van een lifestyle en daarmee wereldwijd 'tippen' als het even kan... En de droom ging niet weg. In de loop van de dag, op het congres, veel gehoord, gezien en gesproken over bio, eko, mvo, marketing, verpakking, sociaal ondernemen, en gemerkt hoe nieuw (in deze wereld in ieder geval) en logisch mijn plannen zijn. En mijn grootheidszin werd gevoed. Vage ideeen (ik noem het even zo maar heb het in feite over 'guts' en 'gevoel') en concrete plannen komen samen. Gisteravond helemaal moe-genetwerkt terug naar huis. In bad, filmpje en heerlijk geslapen. En vandaag gaat de droom door, valt nog meer op zijn plaats en zie ik veel, heel veel voor me. En hoor ik in mijzelf:" yeah, right pee....denk je nou echt dat dat zou kunnen/werken/jij dat kan/de wereld daar op wacht"? Maar ook is er een stiekeme en vastberadene die blijft zeggen: "ja, waarom niet"?
Ik blijf nog even in mijn zin. Ga komend opleidingsweekend vast wel merken hoe ik dit verder 'wil' doen.

03 april 2006

lead

Ja jongens en meisjes, het wordt steeds lastiger om hier flitsende stukjes te schrijven want de onderneming wordt met de dag concreter. En ik wil nog steeds niks weggeven... Vraag me af en toe af of het te flauw is, maar wacht nu liever nog een paar weken dan achteraf te bedenken 'had ik maar niet'. Wel te melden: deze week naar de notaris, kamer van koophandel, domeinnamen registreren, belangrijk congres waar ik geld en opdrachtgevers hoop te 'vangen' en (en dat is heel heet nieuws...) een eerste offerte nieuwe stijl de deur uit. Nieuwe stijl omdat ik voor een klusje benaderd ben vanwege mijn freelance werk maar die ik hoop uit te voeren volgens de waarden en stijl van de onderneming. Een 'lead' heet dat in hipcreanederland. Met die taal ga ik me ook maar eens bezighouden, weten ze daar ook wat ik bedoel ; ). Eind van de week moet duidelijk zijn of we (de aspirant klant en ik) samen verder gaan. Spannend! En o ja, waar ik wel iets over kan zeggen is dat ik de coordinatie doe voor het diner-concert in de Leeuwenberghkerk op de culturele zondag Jazz Enz op 23 april. Leuk voor erbij en tussendoor. Diner is helaas uitverkocht maar op de rest van de dag nog genoeg leuk getoeter te zien en te horen.